Author Nalan Xingde 何事添凄咽?但由他,天公簸弄,莫教磨涅。失意每多如意少,终古几人称屈。须知道,福因才折。独卧藜床看北斗,背高城,玉笛吹成血。听谯鼓,二更彻。丈夫未肯因人热,且乘闲,五湖料理,扁舟一叶。泪似秋霖挥不尽,洒向野田黄蝶。须不羡,承明班列。马迹车尘忙未了,任西风,吹冷长安月。又萧寺,花如雪。 Rate this poem Select ratingGive it 1/5Give it 2/5Give it 3/5Give it 4/5Give it 5/5 No votes yet Rate Log in or register to post comments