Author Feng Quqia 问讯花庵主。这一宗,拍板门槌,是谁亲付。逢翰墨场聊作戏,那个是真实语。算惟有,青山堪住。玉立林幽真脱洒,又何妨,白石和泉煮。底用判,云游据。朝三暮四从渠赋。且随缘,家养园收,自然成趣。此外盘蜗馀一室,人我两俱无负。要参到,道心微处。尽作逃禅逃得密,也难遮,拨草来寻路。应为拨,懒残芋。 Rate this poem Select ratingGive it 1/5Give it 2/5Give it 3/5Give it 4/5Give it 5/5 No votes yet Rate Log in or register to post comments