Author Zhao Mengjian 晓上画楼,望里笑惊,春到那家。便从臾闲情,安排醉事,寻芳唤友,行过平沙。最是堪怜,花枝清瘦,欲笑还羞寒尚遮。浓欢赏,待繁英春透,後会犹赊。归时月挂檐牙。见花影重重浸宝阶。□铜壶摧箭,兽环横钉,浓斟玉醑,芳漱琼芽。步绕曲廊,倦回芳帐,梦遍江南山水涯。谁知我,有墙头桂影,窗上梅花。 Rate this poem Select ratingGive it 1/5Give it 2/5Give it 3/5Give it 4/5Give it 5/5 No votes yet Rate Log in or register to post comments