Author He Menggui 春色三分,怎禁得,几番风力。又早见,亭台绿水,柳摇金色。满眼春愁无著处,知心惟有幽禽识。望青山,目断夕阳边,孤云隔。琴酒我,成三一。湖外舫,山头屐。且莫教春去,乱红堆积。记得年时陪宴赏,重门深处桃花碧。待修书,欲寄楚天遥,无行客。 Rate this poem Select ratingGive it 1/5Give it 2/5Give it 3/5Give it 4/5Give it 5/5 No votes yet Rate Log in or register to post comments