Author Chang Jian 旬时结阴霖,帘外初白日。斋沐清病容,心魂畏虚室。闲梅照前户,明镜悲旧质。同袍四五人,何不来问疾。行药至石壁,东风变萌芽。主人门外绿,小隐湖中花。时物堪独往,春帆宜别家。辞君向沧海,烂熳从天涯。 Rate this poem Select ratingGive it 1/5Give it 2/5Give it 3/5Give it 4/5Give it 5/5 No votes yet Rate Log in or register to post comments