Author Lu Shengji 拍碎红牙,一声上,梁尘暗落。纨扇掩,雏莺叶下,巧呈绰约。字字只愁郎幸浅,声声似怨年华薄。坐中人,相顾感幽怀,添萧索。歌暂阕,杯交错。人又去,情怀沪。那堪听风雨,渭城吹角。去去已离闽岭路,行行渐近滕王阁。便无情,山海会相逢,坚心著。 Rate this poem Select ratingGive it 1/5Give it 2/5Give it 3/5Give it 4/5Give it 5/5 No votes yet Rate Log in or register to post comments