Author Wang Ling 雨雪不止泥路迂,马倒伏地人下无。居者不出行者止,午市不合入空衢。道中独行乃谁子,饿者负席缘门呼。高堂食饮岂无弃,愿从犬彘求其余。耳闻门开身就拜,拜伏不起呼群奴。喉乾无声哭无泪,引杖去此他何如。路旁少年无所语,归视纸上还长吁。 Rate this poem Select ratingGive it 1/5Give it 2/5Give it 3/5Give it 4/5Give it 5/5 No votes yet Rate Log in or register to post comments