Author Shen Hui 蔓草自细微,女萝始夭夭。夤缘至百尺,荣耀非一朝。敷色高碧岭,流芳薄丹霄。如何摧秀木,正为余波漂。茎叶落岩迹,英蕤从风飙。洪柯不足恃,况乃托陵苕。长安富豪右,信是天下枢。戚里笙歌发,禁门冠盖趋。攀云无丑士,唾地尽成珠。日晏下双阙,烟花乱九衢。恩荣在片言,零落亦须臾。何意还自及,曲池今已芜。 Rate this poem Select ratingGive it 1/5Give it 2/5Give it 3/5Give it 4/5Give it 5/5 No votes yet Rate Log in or register to post comments