Author Cao Xun 风搅长空,冷入寒云,正是严凝初至。围炉坐久,珠帘卷起,准拟六花飞砌。渐苒苒晴烟,更暗觉,远天开霁。阻琼瑶,不舞蓝田,但有蟾华铺地。想像如今剡溪,应误幽人访客,轻舟闲舣。翠幕登临处,散无限清兴,顿孤沈醉。念好景佳时,谩望极,祥霙为瑞。却梅花,知我心情,故把飞英飘坠。 Rate this poem Select ratingGive it 1/5Give it 2/5Give it 3/5Give it 4/5Give it 5/5 No votes yet Rate Log in or register to post comments